Tajemnicza kartka pocztowa.

Smerfując po necie niezupełnie przypadkiem, ale całkiem nieumyślnie trafiłem na portal http://www.unilang.org/, gdzie jakiś Pan z Polski opowiedział, jak to podczas zwiedzania Lwowa zakupił sobie taką oto staroć:

[![]({filename}/wp-images/uploads/2011/02/lemberg-front-300x202.jpg){width="320" height="215"}]({filename}/wp-images/uploads/2011/02/lemberg-front.jpg)

Właściciel kartki zwierza się, że najsampierw myślał, że kartka zapisana jest po armeńsku. Mógłbym tu wyrzekać na słabą świadomość istnienia stenografii w narodzie, gdyby nie oryginalność skojarzenia - w XVI wieku opat Trithemius, jeden z prekursorów badań odkrywających dla Europy ponownie noty tyrońskie, znalazł słowniczek symboli tyrońskich skatalogowany w bibliotece klasztornej jako "Psałterz Armeński". A że znaki systemu Gabelsbergera, które można oglądać na tej pocztówce, jak i na odwrocie:

[![]({filename}/wp-images/uploads/2011/02/lemberg-back-300x205.jpg){width="320" height="219"}]({filename}/wp-images/uploads/2011/02/lemberg-back.jpg)

... powstały drogą m.in. badań nad notami tyrońskimi Franciszka Xawerego Gabelsbergera, skojarzenie po prostu było oczywiste i musiałem to tutaj pokazać.

Cóż, pocztówka ta jest także świadectwem powszechności stenografii w wieku poprzednim. Niesie również dementi dla twierdzenia, że stenografia, szczególnie gabelsbergerowska, jest tak osobista, że praktycznie niemożliwa do odczytania dla drugiej osoby.

Wszyscy wiemy, że odczytać długie pismo kogoś innego wcale nie jest łatwo. Ale po pierwsze, w tamtych czasach zdarzało się to o wiele częściej. Po drugie, tutaj mamy przykład stenografii tzw. notatkowej, lub korespondencyjnej (właśnie!), czyli bez dużej liczby skrótów, które, jeżeli były używane, znaczy znajdowały się w standardzie systemu.

Ja oczywiście odczytać tego nie mogę, ponieważ nie znam stenografii Gabelsbergera (odcyfrowanie zajęłoby mi parę dni), ale też nie znam niemieckiego na tyle, żeby mógł mi tutaj pomóc. Może ktoś zdoła odczytać i w ten sposób ucieszy właściciela widokówki?

EDIT: Zacząłem pisać ten wpis jakiś czas temu. Okazuje się, że już ktoś się znalazł i zaprezentował pierwszy fragment 19-go listopada 2010 roku, czyli dzień po tym, jak zacząłem edycję:

[line 1] Hochgeehrter Herr Hirschmüller!
[translation] Most honorable Mr. Hirschmüller!
[przekład] Wielce szanowny Panie Hirschmueller!

[line 2] Entschuldigen Sie mir, dass ich so lange an Sie nicht geschrieben habe. Erste heute bin ich in der Lage, an Sie diese Karte zu schreiben
[translation] Excuse me for not writing to you such a long time. I was not able to write to you this card until today.
[przekład] Proszę o wybaczenie, że nie pisałem do Pana od tak dawna. Dziś wreszcie mam okazję napisać do Pana kartkę.

[line 3] Ich bin hier schon sehr mit dem Lehren beschäftigt und lese viele gute Bücher. Jeden Tag schaue ich über das Fenster zum großen Seminar
[translation] I am here already very occupied with teaching and I am reading many good books. Every day I am used to see over through the window to the main seminar 
[przekład] Jestem tutaj bardzo zajęty nauczaniem i czytaniem wielu dobrych książek. Każdego dnia wyglądam przez okno na główną aulę seminarium

[line 4] und denke an Sie. Sehr angenehm wäre es mir, wenn Sie schon da wären. Deshalb bat ich Sie
[translation] and to remember you. I would be very pleased if you were already here. That is why I 
[przekład] i myślę o Panu. Byłoby bardzo miło, gdyby Pan już tu zjechał. Oto dlaczego

[line 5] höflichst, mir Kunde zu geben, ob Sie aufgenommen sind.
[translation] asked you very politely to inform me whether you were admitted.
[przekład] ośmielam się uprzejmie prosić o informację, czy już się Pan zapisał.

CDN. 

Cóż, Lwów wtedy nazywał się Lemberg i był znacznym miastem peryferyjnej prowincji Cesarstwa Austro-Węgier, miał słynny uniwersytet... Liczę na to, że w dalszych częściach tłumaczenia dowiemy się, z jakiejże to dziedziny panowie byli naukowcami. Jak widać, stenografia pozwalała im zawrzeć mnóstwo treści na niewielkiej kartce pocztowej. Zatem nie tylko mogli pisać szybciej, ale i więcej.

Czekamy na dalsze fragmenty.

Autor: @flamenco108 kategoria: